Over mij

Tegenwoordig durf ik uit te komen voor mijn ziekte. Dat is niet altijd zo geweest. De laatste keer dat ik ontkende dat ik ziek ben en mijn medicijnen niet innam, belandde ik in een politiecel die mij voorkwam als een kamer vol camera’s. Vanaf dat moment dacht ik dat alles gefilmd werd en was mijn leven een grote realityshow. Ik snap het als je je daarbij niets kunt voorstellen. Met de docufilm wil ik laten zien wat iemand met dit ziektebeeld ziet, voelt, denkt en hoort. Ik wil laten zien hoe mijn waanbeelden zich verhouden tot de werkelijkheid.

We hebben alle dossiers van mijn opnames opgevraagd. Al lezend kwam ik mezelf en de plekken uit het verleden weer tegen. Samen met de verplegers, psychiaters en naasten die mij toen geholpen hebben, ga ik daarover in gesprek. Vrijwel iedereen die de afgelopen jaren betrokken is geweest bij mij en mijn ziekte heeft aangegeven te willen meewerken aan dit project. Het zou zonde zijn om deze unieke kans te laten liggen, maar het moet wel professioneel aangepakt worden: we krijgen maar één kans om het goed te doen en echt impact te maken.

Tijdens de voorbereidingen van het project heb ik ervaren hoe waardevol het is om mijn ziekte bespreekbaar te maken en gelukkig ook: hoe waardevol de mensen om mij heen dat vinden.  Veel mensen zetten zich belangeloos in om dit filmproject te laten slagen. Mooie gesprekken zijn ontstaan en ik heb nu al het gevoel dat ik een steentje bijdraag aan het doorbreken van het taboe op psychische stoornissen. Dit geeft me nóg meer energie om mijn plan door te zetten.

Als corona niet tegenzit, is de film najaar 2021 klaar. Daarna wil ik hem aan zoveel mogelijk mensen laten zien. Misschien ook in zorginstellingen, zorgopleidingen en voor iedereen die te maken heeft met (iemand met) een bipolaire stoornis.

Jöran Moerkens

Facebook
LinkedIn
Instagram